Ιστορία

Ιστορία

Δ.Σ    1933

Πρόεδρος Σταύρος  Τορόσης
Αντιπρόεδρος Ερίκος  Καπουάνο
Γενικός γραμματέας Δημ.  Μπιλιμάτσης
Ταμείας Ραφαήλ  Πελοσώφ
Έφορος Ιστιοπλοϊας Κων.  Μαγκλης
Έφορος Εγκαταστάσεων Αθανάσιος  Παπαγεωργίου
Σύμβουλος Ηρακλής  Κοφινό



Πρώτα ιδρύθηκε το τμήμα ιστιοπλοΐας και το 1937 ο Όμιλος μεταφέρθηκε στις σημερινές εγκαταστάσεις του. Την ίδια χρονιά ιδρύεται το τμήμα κωπηλασίας, δημιουργώντας έτσι τον πυρήνα του ναυταθλητισμού στην Θεσσαλονίκη καλύπτοντας απο νωρίς το μεγάλο ενδιαφέρον και την συμμετοχή των νέων της πόλης.

Το 1942 σταματά κάθε ευρύτερη αθλητική κίνηση και όλες οι προσπάθειες των μελών και του διοικητικού συμβουλίου περιορίζονται σε ένα πολύ σημαντικό σκοπό. Την κοινωνική πρόνοια. Η μεγάλη έλλειψη τροφίμων και ο υποσιτισμός τόσων παιδιών συγκινεί τα μέλη και το διοικητικό συμβούλιο του ομίλου και με εθελοντική εργασία οργανώνουν συσσίτιο με το οποίο παρέχεται καθημερινά φαγητό σε 250 παιδιά έως και το τέλος του πολέμου. Επίσης τα μέλη του ομίλου ενισχύουν με τις εισφορές τους και το συσσίτιο των ανέργων ναυτικών.

Το 1945 μετά το τέλος του πολέμου ο όμιλος διοργανώνει τους πρώτους μεταπολεμικούς ναυτικούς αγώνες " Ελευθέρια " και το 1946 καθιερώνει τους ναυτικούς αγώνες του " Αφανούς Ναύτη ". Μέχρι και σήμερα ο Ιστιοπλοικός όμιλος διοργανώνει κάθε χρόνο τους αγώνες αυτούς με την συμμετοχή πολλών ομίλων απο όλη την χώρα.

Το 1953 δημιουργήθηκε ο κυματοθραύστης και έτσι έγινε ένα αγκυροβόλιο για δεκάδες ιστιοπλοϊκά σκάφη. Τοποθετήθηκε επί του κυματοθραύστη φανός χρώματος κόκκινου από την υδρογραφική υπηρεσία του ΓΕΝ και λειτουργεί μέχρι σήμερα.

 

Το 1956 το ιδρυτικό μέλος του Ομίλου Σάββας Γεωργίου με πλήρωμα την σύζυγό του, κάνει τον διάπλου του Ατλαντικού ωκεανού με ένα μικρό ιστιοπλοϊκό σκάφος και γίνεται ο πρώτος ωκεανοπόρος Έλληνας.

Με την διαπλάτυνση της παραλιακής λεωφόρου το 1965, μέρος των εγκαταστάσεων απαλλοτριώθηκε με συνέπεια την μείωση της έκτασης της αίθουσας των μελών και των αθλητικών εγκαταστάσεων.Με την επέκταση δε της παραλίας, κόβονται οι εγκαταστάσεις του Ομίλου στα δύο. Ένα μέρος από την λεωφόρο Μεγάλου Αλεξάνδρου μέχρι το πλακόστρωτο και ένα άλλο από το πλακόστρωτο μέχρι την θάλασσα. Γύρω στα 1970 κατασκευάζεται το πρώτο κωπηλατήριο στην Ελλάδα στο χώρο του Ομίλου.

Το 1972 ιδρύονται τα τμήματα :

α) θαλσσίου σκι

β) τεχνικής κολύμβησης και υποβρύχιας δραστηριότητας.

Το 1978, με τον σεισμό στην Θεσσαλονίκη, η αίθουσα των μελών καταστράφηκε και οι υπόλοιπες εγκαταστάσεις έπαθαν πολλές ζημιές. Με την βοήθεια των μελών και της πολιτείας (ΥΑΣΒΕ) αποκαταστάθηκαν και έτσι λειτουργεί ο Όμιλος μέχρι σήμερα. Την περίοδο του σεισμού της Θεσσαλονίκης, δημιουργήθηκε πρόχειρος καταυλισμός στους χώρους των εγκαταστάσεων, για την στέγαση κατοίκων της πόλης μας.

Το 1993 ιδρύεται το τμήμα Κάνοε - Καγιάκ μεγαλώνοντας έτσι την ναυταθλητική δραστηριότητα του ομίλου.

Το 2002 η Κτηματική Εταιρία του Δημοσίου (ΚΕΔ) μας παραχώρησε τον χώρο για 20 χρόνια.

Όλα τα τμήματα σε όλο αυτό το χρονικό διάστημα εχουν αθλήσει πολλές χιλιάδες παιδιών όπου και μεταξύ αυτών πολλοί πρωταθλητές και πρωταθλήτριες στους ελληνικούς και διεθνείς θαλάσσιους στίβους . Αποκορύφωμα των επιδόσεων είναι η συμμετοχή ιστιοπλόου του ομίλου μας στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1960 στη Ρώμη και κωπηλάτριας στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004 στην Αθήνα. Το συμαντικότερο όμως επίτευγμα είναι η καλλιέργεια του αθλητικού πνεύματος και η συμβολή του ομίλου στην σωστή ανατροφή και παιδεία των αθλητών του.

Για την κάλυψη των λειτουργικών αναγκών των αθλητών και των μελών δημιουργήθηκαν οι εγκαταστάσεις του ομίλου , φυσικά δίπλα στη θάλασσα , με γυμναστήρια , αποθήκες σκαφών , εντευκτήρια και τον περιβάλλοντα χώρο. Οι εγκαταστάσεις αυτές έχουν γίνει με την βοήθεια της Γ.Γ. Αθλητισμού , το ΥΑΣΒΕ , των τοπικών αρχών και κυρίως με την βοήθεια των μελών και αποτελούν , μετά το λιμάνι της πόλης , το μοναδικό ορμητήριο και καταφύγιο σκαφών στο κέντρο της πόλης.

Ο όμιλος σήμερα αριθμεί 270 τακτικά μέλη και πάνω απο 200 αθλητές ( ιστιοπλοϊα 50 , κωπηλασία 90 , τεχνική κολύμβηση 40 , κάνοε - καγιάκ 30 ) και ερασιτέχνες αλιείς με τις βάρκες τους (περίπου 50) διαμορφώνοντας μία ναυτική οικογένεια ανοιχτή σε όλους που θέλουν να ασχοληθούν ερασιτεχνικά με την θάλασσα και να διδαχθούν την ναυτική τέχνη. Η κοινωνική προσφορά του Ομίλου συνεχίζει να είναι πολύ μεγάλη.